Ważniejsze zabiegi chirurgiczne stosowane w ortopedii u koni cz2

Końskie zdrowie, ,

Ostatnio pisaliśmy już o kilku istotnych zabiegach chirurgicznych stosowanych w ortopedii u koni. W tym wpisie uzupełniamy listę o kolejne.

Przecięcie głowy dodatkowej ścięgna mięśnia zginacza głębokiego palca (distal check desmotomy; Tenotomie des Unterstutzungsbands der tiefe Beugesehne). Zabieg przeprowadzamy na koniu w znieczuleniu ogólnym. Dojście od strony bocznej lub przyśrodkowej nadpęcia. Nożem należy nad zpg wykonać cięcie skóry długości około 6 cm, tak że przebiega ono od ¼ górnej śródręcza/śródstopia do jego ½. Teraz na tępo preparujemy tkanki miękkie leżące pod skórą, a potem rozcinamy pochewkę ścięgnową docierając do epitendineum. Należy znaleźć charakterystyczny rozstęp caput tendineum – zpg. Wsuwamy pod przyczep ścięgna kleszczyki naczyniowe, a po prze prostowaniu nogi, przecinamy skalpelem ten przyczep, na narzędziu aby nie uszkodzić leżącego poniżej ścięgna. Pochewkę ścięgna zszywamy nicią wchłanialną 2‑0, szwami pojedynczymi węzełkowymi. Skórę zamykamy rutynowo. Po zabiegu koń stoi około 3 dni w boksie. Po tym czasie rozpoczyna się stopniowo wdrażać go do ruchu. Szwy należy zdjąć po 14 dniach. Opatrunek zostawiamy jeszcze przez 2‑3 dni.

Przecięcie głowy dodatkowe ścięgna mięśnia zginacza powierzchownego palca (proximal check desmotomy). Zabieg przeprowadzamy na koniu w znieczuleniu ogólnym, z dostępu po przyśrodkowej stronie kończyny (podramienia) na wysokości kasztana. Cięcie skóry przeprowadzamy dogłowowo od żyły – vena cephalica. Następnie przecinamy powięź przedramienia i pochewkę ścięgnową m. flexor carpi radialis. Głowę ścięgnistą przecinamy na całej długości. Należy uważać na przebiegające w tej okolicy naczynia odżywiające ścięgno mięśnia zginacza powierzchownego palca. Po operacji koń stoi w boksie przez dwa tygodnie, przez kolejne dwa tygodnie powinien spacerować przez 30‑40 min. dziennie. Po dwóch miesiącach od zabiegu operacyjnego można rozpocząć delikatną pracę pod siodłem. Średni okres powrotu konia do pełnej pracy, np. udziału w wyścigach, wynosi 37‑45 tygodni.

Przecięcie więzadła pierścieniowegoLigg. annularia – retinacula (palmar/plantar annular ligament division; Durchtrennung des palmaren/plantaren Fesselringbandes). Cięcie skóry 10 cm wykonujemy w połowie odległości miedzy naczyniami i nerwem palcowym a płaszczyzną strzałkową (w osi, wyczuwalnej podeszwowej krawędzi trzeszczki) na wysokości stawu pęcinowego. Przecinamy pochewkę wspólną ścięgien zginaczy (wycieka synowia) łącznie z więzadłem pierścieniowym. Zabieg umożliwia rewizję obu zginaczy, także splitting. Zakładamy szwy pojedyncze z nici wchłanialnych 2‑0 na podskórze i skórę. Po operacji, przez kilka dni konia należy oprowadzać w ręku (ruch kontrolowany), szwy zdejmujemy po 14 dniach. Opatrunek pod opaską pozostaje do 3 tygodni.

Przecięcie nerwu dłoniowego palca (neurectomia digitalis palmaris; palmar digital neurectomy). Wskazania: chroniczne aseptyczne nieuleczalne schorzenia st. koronowego i kopytowego, podotrochleozy, skostnienie chrząstki, stany po złamaniach kości palca. Zabieg na koniu leżącym, na stronie zależnej od nerwu, który zaplanowano do operacji. Cięcie skóry i podskórza przeprowadzamy na długości 4 cm w 1/3 dolnej pęciny, bocznie od zpg. Odpreparowujemy naczynia od nerwu. Wycinamy 2‑3 cm nerwu. Tkankę podskórną i skórę zamykamy szwami pojedynczymi niewchłanialnym 3‑0. Po zabiegu zakładamy jałowy opatrunek uciskowy na dwa tygodnie. Przez 2‑3 dni podajemy pacjentowi niesterydowe leki przeciwzapalne. Szwy usuwamy po 10 dniach. Trening rozpoczyna się po sześciu tygodniach. Naturalnym zjawiskiem są formujące się zgrubienia na końcach usuniętego nerwu, wyczuwalne, a czasami nawet zauważalne pod skórą. Mogą tworzyć się także bolesne zgrubienia – neuroma. Lekarz powinien zapoznać się z następstwami zabiegu i szczegółowo omówić je z właścicielem zwierzęcia.

 

Pamiętaj! Informacje zawarte w tym wpisie mają jedynie charakter informacyjny.

Opracowanie na podstawie: Practical Horseman, wikipedia.org, Konie i kuce Kompendium”, Tansin Pickeral, Rossdale, P.D., Hopes, R., Wingfield-Digby, N.J., Offord, K. 1985. Epidemiological study of wastage among racehorses 1982 and 1983. Vet. Rec. 1
Turner T.A. 1991. Thermography as an aid to the clinical lameness evaluation. Vet. Clin. N. Am. Equine Pract.